• PROMESSE D'UN VOYAGE - INTERVIEW KUNSTPROJECT JUNYO MARU

    28 februari 2011

     donderdag 23 augustus 2007 13:14 door Mieke Siemons

    Tijdens de kunstmanifestatie Promesse d'un Voyage in 2007 ging ik op zoek naar mijn opa, die in 1944 is omgekomen bij de torpedering van de Junyo Maru. Ferrie maakte een interview met mij over mijn zoektocht.

    Beluister het interview

    Lees meer >> | 5 Reacties | 2753 keer bekeken

  • INTERVIEW IN VPRO RADIO DE AVONDEN

    28 februari 2011

    Op 19 september 2007 in het Radiolog van Arnoud de Jong een interview met beeldend kunstenares Mieke Siemons over de dialoog met haar overleden opa.

    Dinsdag 18 september was het 63 jaar geleden dat de Britse onderzeeër Tradewind het Japans vrachtschip de Junyo Maru torpedeerde. Het schip vervoerde meer dan krijgsgevangenenen en romusha's (Indonesische dwangarbeiders); 5620 mensen verdronken. Eén van hen was Flip Verschoor, hij was 43 jaar toen hij omkwam. Zijn kleindochter is nu 43 en maakte een kunstproject over het onderwerp.


    Lees meer >> | 0 Reacties | 2108 keer bekeken

  • HELLSHIPS - HERDENKING 2007

    28 februari 2011

    woensdag 22 augustus 2007 15:37 door Mieke Siemons

    Gisteren werden de slachtoffers van de torpedering van de Junyo Maru en andere hellships herdacht. De herdenking vond plaats bij het Monument voor Zeetransporten 1942-1945 op het terrein van Bronbeek in Arnhem.

    Er is geen graf dat ik kan bezoeken, mijn opa ligt op de bodem van de zee. Toch bezocht ik gisteren voor het eerst het ‘graf’ van mijn opa. Niet alleen ik, ook andere dochters, zonen, kleinkinderen van andere vaders en grootvaders. Ik sprak twee van hen. Ik voelde me onmiddellijk verbonden met hen. Onze familieleden zijn samen gestorven, liggen in hetzelfde graf.

    Alex Bloem

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Voor het eerst zag ik een overlevende van de ramp, Alex Bloem. Dat ontroerde me. Graag had ik hem even in mijn armen gesloten. Mijn opa heb ik nooit kunnen omhelzen. Even iemand kunnen aanraken, die erbij was, bij mijn opa, tijdens zijn laatste uren. Ik durfde het niet. Wat zou ik hem lastigvallen? Hoe is het om één van de weinige overlevenden te zijn? Een wandelend monument. Hoe vaak moet je je verhaal doen, alles weer oprakelen? Kon en mocht ik hem dat wel aandoen? Ik koos ervoor hem met rust te laten met zijn herinneringen, zijn emoties. Ik keek naar hem hoe hij, gesteund door zijn vrouw naar het monument schuifelde, hoe zij samen als eerste een bloemstuk neerlegden. Hij salueerde en lang bleef hij zo staan, de arm van zijn vrouw stevig om hem heen. Even weer dichtbij zijn makkers en al die anderen op dat schip, in dat stinkende ruim, drijvend op een kist in de zee. Terwijl de één na de ander in de diepte verdween. Zoals ook mijn opa.

    Even later liep ik zelf langs het monument en legde er twee witte rozen voor hem neer, één namens mijn moeder, één van mijzelf met daaromheen een flyertje van mijn kunstproject. Kijk opa dit doe ik voor jou. Ik ben je kleindochter, en het is zo jammer dat we elkaar niet kennen. Ik zoek je, hier bij het monument, bij andere nabestaanden, aan zee, in oude vergeelde foto's...

    En voor het eerst
    ontmoeten wij elkaar,
    kijk je me aan
    raak ik jou aan.
    Ik ben je niet vergeten,
    opa.

     

    Lees meer >> | 3 Reacties | 2353 keer bekeken

  • Op zoek naar mijn opa

    28 februari 2011

    maandag 13 augustus 2007 13:07

    In dialoog met mijn overleden opa Flip Verschoor. Hij kwam op 18 september 1944 om tijdens de torpedering van het schip de Junyo Maru.


    Junyo Maru

     

     

     

     

     

    "Mijn opa is verdronken, op een schip, in de oorlog, in Indonesië
    Dat was alles, wat ik wist..."

    Tussen het geroezemoes in het betonnen pomphuis klinkt zachte muziek, een hypnotiserend deuntje, dat zich eindeloos herhaalt. De geur van wierook kruipt je neus binnen. Door een vierkant gat in de betonnen muur kijk je een ruimte in. Daar zit een vrouw achter een tekentafel te schetsen, met de rug naar je toe. Tegenover haar hangt een oude foto, waar ze af en toe naar opkijkt. Het portret van een man, een familielid? De vloer staat onder water. Zacht licht strijkt over het wateroppervlak en golft zachtjes over de muren.

    Even later kom je bij een deuropening en loopt aarzelend naar binnen. Hier staat geen water, je staat veilig in de droge helft van de ruimte. De vrouw kijkt op van haar werk en zegt je gedag. Achter haar op de muur ontwaar je een silhouet van een schip. Wat is het verhaal achter de vrouw, de man en het schip?

    Mijn moeder zat in Indonesië in een Jappenkamp. Ik behoor tot de genoemde 2e generatie Indische Nederlanders, al heb ik verder geen druppel Indisch bloed. Mijn grootvader zou tijdens de oorlog te werk gesteld worden aan de Pakan Baroe spoorlijn op Sumatra. Hij overleefde het transport niet. Het schip de Junyo Maru, dat de krijgsgevangenen vervoerde, werd per ongeluk door de geallieerden getorpedeerd. 5620 mensen verdronken, meer dan bij de Titanic.
    Mijn oma, moeder en ooms brachten de oorlog in het Jappenkamp door. Na de oorlog keerden ze berooid terug naar Nederland.

    Tijdens de kunstmanifestatie Promesse d'un Voyage ging ik aan het werk met mijn familieverleden. Op zoek naar een opa, die ik nooit gekend heb, een opa die even oud is als ik, dat is raar. Tijdens mijn 1e schetsen stelde ik me hem grijs voor en oud, een opa, maar dat was hij natuurlijk niet. Hij is verdronken. Hoe is dat, onder water. Alleen maar angst? Of komt er ook een moment dat er vrede is, dat je rustig wegglijdt tussen de vissen. Ik houd van water, wordt er rustig van. De zee is mijn vriend. Toch heeft hij mijn opa vermoord.

    Ook wilde ik de dialoog aan gaan met bezoekers. Aandacht vragen voor een stukje vergeten geschiedenis. Er was veel herkenning en er kwamen indringende verhalen los. Een oudere man hield enkel secondenlang alleen maar mijn hand vast en wenste mij toen een behouden vaart. Een ander ontdekte in de namenlijst van slachtoffers zijn oom, van wie men dacht dat hij elders was omgekomen.

    Het was een heel bijzondere en indringende ervaring.

    Lees meer >> | 10 Reacties | 2728 keer bekeken

  • Schilderen met al je zintuigen

    12 mei 2010

    Schilderen met al je zintuigen?
    Het gefluister van zacht strelende penselen tijdens een schilderles. Of ezels die tegen de muur klapperen doordat de verf met kracht op het doek wordt gesmeten? Bij het schilderen spelen meerdere zintuigen een rol. Niet alleen het kijken. De tastzin is voor mij zeker zo belangrijk. Hoe voelt verf, hoe voelt het om de verf aan te brengen? Teder of met geweld, explosief. Hoe is de beweging van mijn arm? Die beweging bepaalt immers de beweging van de lijn op het doek. En dan natuurlijk de geur van verf, hoewel de acrylverf waar ik mee werk niet zo sterk ruikt als olieverf.

    Wil je zelf ook graag schilderen?
    Misschien heb je nog nooit geschilderd en denk je: "dat kan ik vast niet." Maar iedere schilder kent de angst voor het witte doek. Of je nu al jaren schildert of net begint, die eerste streek verf is enorm spannend. Als je daar te lang bij stil blijft staan komt er niets uit je handen. Vanuit het theater kennen we het woord plankenkoorts. Die spanning hoort er gewoon bij. Een leuke manier om deze spanning spelenderwijs te bedwingen is de volgende:

    Schilderen met je ogen dicht
    Ja dat kan echt, we gaan op muziek schilderen met een blinddoek voor. Een nieuwe cursus begin ik graag met deze oefening. We schilderen op de tast en laten het penseel dansen over het papier. De sporen van de beweging vormen het beeld. Als de blinddoeken af mogen is iedereen altijd verrast over het resultaat. Heel interessant is om te zien hoe iedereen een persoonlijk handschrift heeft. We zijn allemaal uniek, ook in onze manier van schilderen.

     

     

    Je kunt deze oefening thuis ook eens proberen gewoon met een balpen of stift op een A4-tje. Zet muziek aan, instrumentale muziek werkt het fijnst. Doe je ogen dicht en laat je potlood over het papier dansen. Als het nummer is afgelopen stop je en kijk je wat je gemaakt hebt. Probeer verschillende soorten muziek. Je zult merken dat het heel ontspannend en leuk is om te doen.

    Smaakt het naar meer?
    Op 21 april start er een cursus van 5 wekelijkse lessen op de vrijdagmiddag in Groenekan. In juli en augustus zijn er driedaagse workshops Zomerzwerf buiten aan de rivier. In september 2010 beginnen er weer nieuwe cursussen in Vianen op dinsdagavond en vrijdagochtend. 

     

     

    Lees meer >> | 1 Reactie | 2765 keer bekeken

  • Bram Lieftinck: 'Ik kan alles behalve zien.'

    21 februari 2008

    Een van de hoofdrolspelers tijdens de vernissage van de expositie "Op de tast" is mijn kleine vriend: Bram Lieftinck. Bram is blind en hij kan iets wat jij niet kan, namelijk braille typen. Hij wil je graag leren hoe jouw naam in braille getikt wordt. Maar je mag hem ook alles vragen, hoe hij met een computer omgaat bijvoorbeeld. Op 14 december 2007 was Bram op de radio, bij Giel Beelen. Bram is verslaafd aan de het programma van Giel, hij mist het nooit, dus het was echt een super verrassing dat hij nu zelf op de radio kwam. Luister maar.

          

    Bram heeft nooit kunnen zien. Als baby had hij een gezwel in beide oogjes. Om uitzaaiingen te voorkomen werd hij geopereerd en kreeg hij twee oogprotheses. Inmiddels is Bram tien en hij kan alles behalve zien. Eigenlijk heeft hij een heel gewoon leven, alleen een klein beetje anders dan wij. Sommige dingen kan Bram juist beter: horen bijvoorbeeld en voelen. En praten, want hij kletst je de oren van het hoofd. Het is leuk om met Bram te spelen of een gesprek te voeren, juist omdat je ook zoveel van hem kunt leren.

    Expositie "Op de tast"
    Vernissage  maart 14:00 - 17: 00 uur
    Galerie Gang Vianen

    Zie de expositiekalender of kijk op http://www.galeriegang.nl
    Bram heeft ook een eigen website: www.sonokids.nl/bramlieftinck/

    O ja en als je weggaat, kan je gewoon "Tot ziens" zeggen, want dat doet hij zelf ook.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | 4912 keer bekeken

  • Expositie 'Op de tast' - Galerie Gang Vianen - De kunstenaars

    3 februari 2008

    Op 2 maart opent Galerie Gang Vianen haar deuren met een thema-expositie rond de tastzin. De kunstenaars zijn inmiddels bekend:
        * Gerard Beentjes
        * Han van der Mijn
        * Robert Roelink
        * Mieke Siemons
        * Erik Sok
        * Annemarie Voets



    In de werken van Han van der Mijn en Annemarie Voets speelt de textuur - ofwel de huid van het kunstwerk- een belangrijke rol. Hun materiewerken nodigen uit tot aanraken, echter de kwetsbaarheid van het materiaal laat dit soms niet toe. Robert Roelink woont en werkt in de camper en schildert op plastic. Met zijn Burka-schilderijen wil hij ons laten zien dat onder de burka gewoon een mens zit van vlees en bloed, net als wij.

    Mieke Siemons maakte voelschilderijen voor blinde kinderen, waarvan er een een bij Bram Lieftinck op zijn kamer hangt. Bram is 10 en kan alles behalve zien. Tijdens de opening typt hij op verzoek uw (korte) tekst in braille op een speciale braille-typmachine. Gerard Beentjes exposeert braille-gedichten, die door de bezoeker met behulp van een braille-alfabet op de tast gelezen kunnen worden. Gerard was huisdichter in blindeninstituut Bartimeus, waar hij het poëzieproject "Dichter bij Bartiméus" organiseerde. Gedichten uit dit project zijn verzameld in de bloemlezing 'Ben ik gezien', die in Galerie Gang de expositie te koop zal zijn. Tijdens de vernissage draagt Gerard enkele gedichten voor.

    Erik Sok zal de expositie openen door een Touch Art portret van de galeriehoudster schilderen. De kunstenaar kan zijn model niet zien, omdat zij achter een scherm plaatsneemt. Terwijl de kunstenaar met zijn hand haar gezicht aftast, schildert hij een portret schildert in de kleuren, die hij gevoelsmatig ervaart.  Ook bezoekers kunnen zich tijdens de opening laten portretteren.

    Galerie Gang Vianen
    Varkensmarkt  8
    4132 BB Vianen
    Tel: 0347-371134
    Gsm: 06-49748853
    Bekijk lokatie op kaart

    Openingstijden:
    woensdagmiddag: 14:00 - 16:00 uur
    vrijdag van 14:00 - 16.00 uur en 19:00 - 21:00 uur
    zaterdag en zondag bij aanwezigheid: 14:00 - 16:00 uur

    Komt u in het weekend van buiten Vianen?
    Bel ons even, zodat u nooit voor een dichte deur staat.
    Andere tijden zijn na telefonische afspraak ook mogelijk.

    Lees meer >> | 0 Reacties | 4140 keer bekeken